บทที่ 16 บทไม่มีชื่อ

"ขอบคุณทุกคนเลยนะครับที่ช่วยดูแลน้องคิสให้ ผมคงต้องไปแล้วนะครับ น้องคิสลาพวกพี่ๆสิลูก พี่เขาอุตส่าห์ดูแลลูก"ลุงอาทิตย์ก้มหน้าลงบอกน้องมันเบาๆ หลังจากวันนั้นพวกผมไม่เคยเจอน้องมันอีกเลย จนผมบอกความจริงกับไอ้สองคนนี้ว่าน้องคือเด็กผู้ชายไม่ใช่ผู้หญิงงตามที่พวกมันเข้าใจกัน หลังจากนั้นมาพวกเราก็ลืมเรื่องของน้องมันไปเลยจนวันก่อนนี่แหละครับ อ้อเรื่องที่มาดามตามหาน้องนั่นผมแค่รู้ข่าวและถูกสั่งมาว่าให้ตามหาแต่พวกผมไม่ได้จริงจังขนาดที่ว่าต้องตามหาทุกซอกทุกมุม เพียงแค่ส่งรายละเอียดให้พวกเด็กๆมันรู้ว่าต้องตามหาใครเผื่อเจอก็รายงานมาก็แค่นั้น

"คิสอิ่มแล้ว"ผมคงเหม่อไปไกลเพราะใช้ความคิดนึกย้อนไปถึงเรื่องในอดีต ขนาดว่าน้องมันมายืนตรงหน้าแล้วผมยังไม่รู้สึกตัว พอหันไปมองบนโต๊ะอีกทีชามที่กินมันคงเก็บล้างแล้ว

"ห้องน้ำอยู่ในห้องโน้น ผ้าเช็ดตัวอยู่ล๊อกเกอร์ในห้องน้ำจะใช้ก็หยิบได้เลยของใหม่ทั้งหมด"ผมบอกมันแล้วลุกเดินไปที่ห้องทำงานของตัวเอง ตัวมันก็หันเข้าไปในห้องแบบไม่ถามอะไรมากมาย ดีจังไม่พูดเยอะเหมือนคนอื่นดูแล้วไม่น่ารำคาญสักนิดผมพยักหน้าบอกกับตัวเอง

..................................................................

ควันบุหรี่บางๆลอยอยู่ในห้องทำงานกระจายเป็นวงกว้างอ้อยอิ่ง ผมนั่งไล่ดูบัญชีของผับทุกสาขาที่ตัวเองเป็นเจ้าของอยู่ ช่วงนี้รายได้ที่มาจากผับมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ปัญหาที่ตามมาก็เยอะเหมือนเดิมทั้งยาเสพติดและขายน้ำ (คงรู้ใช่มั๊ยครับว่าน้ำอะไร) ถึงพ่อผมจะเป็นมาเฟียแต่พวกเราไม่ยุ่งกับยาเสพติดและการค้ามนุษย์นะครับบอกไว้เลย พวกผมแค่ค้าอาวุธเท่านั้น แต่ธุรกิจสีขาวก็มีครับ เปิดโรงแรมระดับห้าดาวไปแทบจะทั่วโลก อู่ต่อเรือ โลจิสติกและบริษัทการบิน เรื่องอาวุธพวกผมเลิกไม่ได้เพราะทำกันมาตั้งแต่รุ่นปู่รุ่นทวด และผมจะเป็นรุ่นต่อไปที่กำลังเข้ารับงานเต็มตัว ทีนี้พอจะเดากันได้หรือยังว่าทำไมผมต้องมีไอ้เตและไอ้พิชญ์

"ชาล์ล ผมอยากคุยกับป๊า"ขนาดเป็นพ่อของผมเอง เวลาจะคุยยังต้องถามเลขาก่อนเลยครับ ไม่ใช่ไม่สนิทกันนะแต่เพราะพ่องานยุ่งมาก เวลาจะคุยกันแทบจะไม่มี

//นายท่านติดประชุมครับอีกครึ่งชั่วโมงเสร็จผมจะเรียนท่าน//

"อืมมม"ผมส่งเสียงรับรู้แล้ววางสายไป ทางโน้นรู้ว่าผมโทรหาถ้าว่างแล้วก็โทรกลับมาเองแหละครับ ผมนั่งสะสางงานจนเมื่อยเหลือบมองนาฬิกาที่ติดอยู่บนผนังแล้วต้องสะดุ้ง 

"เฮ้ย!ตีสอง"ผมหลุดอุทานออกมาด้วยความตกใจ

"ชิบละน้องมันนอนยังวะ"ผมสบถเบาๆทำงานจนลืมเวลาทุกทีสิน่า ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้ได้ก็สาวเท้าก้าวไวๆกำลังจะเดินผ่านโซฟาเพื่อที่จะเข้าไปดูมันในห้อง ทันใดนั้นเองก็เหลือบไปเห็นเท้าขาวๆโผล่ออกมา มันนอนขดตัวหลับบนโซฟา ผมนั่งยองๆลงข้างมัน สำรวจไปทั่วตัวถ้ามันไม่พูดออกมาคงคิดว่ามันเป็นผู้หญิงเหมือนทอมเลยครับ ตัวมันเล็กนิดเดียวเอวเป็นเอวผิวเนียนจนผู้หญิงบางคนอายม้วนตกเหวไปเลย ริมฝีปากแดงชุ่มฉ่ำอวบอิ่ม ตาโตๆของมันมีขนตางอนแน่นเป็นแพน่าลองเอาก้านไม้ขีดไปวางดู

"คิส.. ไอ้คิส ไอ้คิส!!!!"ผมเรียกมันจากเบาจนต้องตะโกนเรียก มันยังไม่สะดุ้งสะเทือน นี่มันหลับหรือตายวะ ผมบ่นเบาๆ อดไม่ได้เลยต้องอุ้มมันเข้าไปในห้องให้มันนอนสบายๆบนที่นอนดีกว่าให้มันนอนหลับงอข้องอขิงบนโซฟานั่น

"ตัวแม่งเบาฉิบหาย"ผมวางมันลงบนที่นอนจัดท่าทางมันให้นอนสบายๆ ส่วนตัวผมเองเดินไปอาบน้ำแล้วออกมาทั้งแบบนั่นแหละครับ ถือแค่ผ้าเช็ดผมออกมาขี้ร้อนผมน่ะ แล้วไม่ชอบนอนใส่เสื้อผ้ามันรำคาญครับ ผมโยนผ้าลงตะกร้าแล้วไปล้มตัวลงนอนตะแคงข้างๆกลิ่นหอมอ่อนๆโชยมาจากตัวมันกระทบจมูกผม กลิ่นรบกวนจนนอนไม่ได้ใจคอมันไม่สงบซะเฉยๆไอ้ที่ไม่ควรจะตั้งมันก็ชี้โด่เด่ขึ้นมาทันที ผมถอนหายใจให้กับตัวเอง วันนี้ก็ไม่ใช่ว่าน้ำยังไม่ออก ออกจนหมดตัวแล้วด้วยซ้ำทำไมยังอยากได้อีกวะ ก็อย่างว่าแหละวัยร้อนแรงก็แบบนี้ผมแข็งแรงนี่ครับ แต่ว่ามันไม่ถูกที่ถูกเวลามั๊ยล่ะผมสบถด่าตัวเองในใจกับความไม่รู้จักเวล่ำเวลาของตัวเอง

"เหี้ยละ มามีอารมณ์อะไรตอนนี้วะ"ผมผุดลุกขึ้นนั่งทันที ลองเป็นแบบนี้คิดเหรอว่าจะหลับลงง่ายๆไม่มีทาง

"อย่าบอกนะว่ากูมีอารมณ์กะไอ้ตัวเล็กนี่"ผมบ่นกับตัวเองไม่พอ พอทนไม่ไหวเข้าก็ต้องไประบายตัวเองในห้องน้ำ สาวยังไงก็ไม่เสร็จสักที พยายามคิดถึงเรื่องเสียวๆกับคนที่ผ่านมาก็ยังไม่ออกอีก จนกระทั่งผมนึกภาพไอ้เด็กที่นอนบนเตียงผม

"ซี๊ดดดดดดด "ไม่กี่นาทีผมต้องสาวยาวๆรัวๆ รีดน้ำออกจากลำจนหมด